।। श्री गणेशाय नमः ।।
कैलाशशिखरासीनं शङ्करं वरदं शिवम् ।
देवी पप्रच्छ सर्वज्ञं देवदेवं महेश्वरम् ॥१॥
।। देव्युवाच ।।
भगवन् देवदेवेश देवानां मोक्षद प्रभो ।
प्रब्रूहि मे महाभाग गोप्यं यद्यपि च प्रभो ॥२॥
शत्रूणां येन नाशः स्यादात्मनो रक्षणं भवेत् ।
परमेश्वर्यमतुलं लभेद् येन हि तं वद ॥३॥
।। भैरव उवाच ।।
वक्ष्यामि ते महादेवि सर्वधर्म हिताय च ।
अद्भुत कवचं देव्यास्सर्वरक्षाकरं नृणाम् ॥४ ॥
सर्वोरिष्ट-प्रशमनं सर्वोपद्रव नाशनम् ।
सुखदं भोग चैव वश्याकर्षणमद्भतम् ॥५॥
शत्रुणा संक्षयकरं सर्वव्याधि निवारणम् ।
दुःखिनो ज्वरिणश्चैव स्वाभीष्टप्रहतास्तथा ॥६॥
भोगमोक्षप्रदं चैन कालिकाकवचं पठेत् ।
विनियोग:
अस्य श्री काली कवचस्य ।
श्री भैरव ऋषिग्गायत्रीच्छंदः ।
श्री कालिका देवता ।
ममाभीष्टसिद्धये पाठे विनियोग: ।।
कर न्यासः
क्रां
क्रीं
क्रूं
क्रैं
क्रौं
क्र:
हृदयादि न्यासः
ध्यायेत् कालीं महामायां त्रिनेत्रां बहुरुपिणीम् ।
चतुर्भुजां ललज्जिह्वां पूर्णचन्द्र निभाननाम् ॥७॥
नीलोत्पलदलप्रज्ञा शत्रुसंघविदारिणीम् ॥८॥
नरमुण्डं तथा खड्गं कमलं च वरं तथा ।
बिभ्राणां रक्तवतनां दंष्ट्रया घोररूपिणीम् ॥९॥
अट्टाट्टहास-निरतां सर्वदा च दिगम्बराम् ।
शवासन स्थितां देवीं मुण्डमाला-विभूषिताम् ॥१०॥
मूल कवच-पाठः
इति ध्वात्वामहादेवीं पुनस्तु कवचं पठेत् ।
ॐ कालिका घोररूपाढ्या सर्वकामप्रदा शुभा ॥११॥
सर्वदेव-स्तुता देवी शत्रु नाशं करोतु में ।
ह्रीं ह्रीं स्वरूपिणीं चैव ह्रीं ह्रीं हूं रूपिणीं तथा ॥१२॥
ह्रीं ह्रीं क्षें क्षें स्वरुपा सा सदा शत्रून्विदारयेत् ।
श्रीं ह्रीं ऐं रूपिणी देवी भवबन्धविमोचनी ॥१३॥
हसकल ह्रीं ह्रीं रिपून् सा हरतु देवी सर्वदा ।
यथा शम्भो हतो दैत्यो निशुम्भश्च महासुरः ॥१४॥
वैरिनाशाय वन्दे तां कालिका शंकरप्रियाम् ।
ब्राह्मी शैवी वैष्णवी च वाराही नारसिंहीका ॥ १५॥
कौमार्य स्री च चामुण्डा खादयन्तु मम द्विषः ।
सुरेश्वरी घोररूपा चण्ड-मुण्ड-विनाशिनी ॥१६॥
मुण्डमालावृतांगी च सर्वतः पातु माम् सदा ।
ह्रीं ह्रीं कालिके घोरंदष्ट्रे रुधिरप्रिये रुधिर पूर्ण-वक्त्रे रुधिरावृत्तस्तनि मम शत्रून् खादय खादय हिसय हिंसय मारय मारय भिन्दि भिन्दि छिन्धि छन्धि उच्चाटय उच्चाटय द्रावय द्रावय शोषय शोषय स्वाहा स्वाहा ।
ह्रीं हीं कालिकायै मदीय शत्रून् समर्पयामि स्वाहा ।
ॐ जय जय किरि किरि किटि किटि कुट कुट कट्ट कट्ट मर्दय मर्दय मोहय मोहय हर हर मम रिपून ध्वंसय ध्वंसय भक्षय भक्षय त्रोटय त्रोटय यातुधानि चामुण्डे सर्व जनाज्ञ्राज्ञो राजपुरुषान् योषा रिपून मम वश्यान् कुरु कुरु तनु तनु धान्यं धनमश्वान् गजान् रत्नानि दिव्यकामिनीः पुत्र-पुत्रं राजश्रियं देहि देहि भक्ष भक्ष क्षां क्षीं क्षूं क्षें क्षौं क्षः स्वाहा ।
फलश्रुति
इत्येतत्कवचं दिव्यं कथितं शुम्भ पुरा ॥१७॥
ये पठन्ति सदा तेषां ध्रुवं नश्यन्ति शत्रवः ।
प्रलयः सर्व-व्याधींना भवतीह न संशय ॥१८॥
धनहीना: पुत्रहीनाः शत्रवस्तस्य सर्वदा ।
सहस्र-पाठनात्सिद्धिः भवेत्तथा ॥१९॥
ततः कार्याणि सिद्धयन्ति यथा शङ्कर भाषितम् ।
श्मशानाङ्गारमादाय चूर्णीकृत्य प्रयत्नतः ॥२०॥
पादोदकं स्पृष्ट्वा च लिखेल्लौह-शलाकया ।
भूमौ शत्रुन् हीनरूपान् उत्तराशिरसस्तथा ॥२१॥
हस्तं दत्त्वा तद्हृदये कवचं तु स्वयं पठेत् ।
शत्रोः प्राणप्रतिष्ठा अन्तम् कुर्यान्मत्रेण मंत्रवित् ॥२२॥
हन्यादत्स्त्र-प्रहारेण शर्त्रुर्गच्छेद् यमालयम् ।
ज्वलदंगार-तापेन भवन्ति ज्वरिणोऽरयः ॥२३॥
प्रोक्षणैर्वामपादेन दरिद्रो भवति ध्रुवम् ।
वैरिनाशकरं प्रोक्तं कवचं वश्यकारकम् ॥२४॥
परमैश्वर्य चैव पुत्रपौत्रादिवृद्धिदम् ।
प्रभात-समये चैव पूजाकाले प्रयत्नतः॥२५॥
सायंकाले तथा पाठात् सर्ववृद्धिर्भवेद् ध्रुवम् ।
शत्रु उच्चाटन याति देशाच्चवि् अच्युतो भवेत् ॥२६॥
पश्चात्किंकरमाप्नोति सत्यं सत्यं न संशयः ।
शत्रुनाशकरं सर्व-सम्पत्प्रदे शुभे ॥२७॥
सर्वदेवस्तुते देवि कालिके त्वां नमाम्यहम् ।
।। इति श्री रूद्रयामल तन्त्रोक्तं कालिका कवचम् संपूर्णम् ।।
श्री कालिकादैव्या चरणार्पणमस्तु
श्री शुभं भवतु